Nienke: voor het eerst naar Afrika!

doorSara

Nienke: voor het eerst naar Afrika!

Nienke op de SEH van het Maasstad Ziekenhuis

Al 15 jaar bij de club

Vijftien jaar geleden ben ik begonnen als verpleegkundige in het MCRZ (Maasstad Ziekenhuis). In 2010 ben ik gediplomeerd als Intensive Care-verpleegkundige en in 2018 als Spoedeisende Hulp-verpleegkundige. Ik werk nu al 15 jaar met veel plezier als verpleegkundige en ben vooral gericht op de acute zorg. Naast het werken op de vloer geef ik ook ALS- (reanimatie) en scenariotrainingen binnen het Maasstad Ziekenhuis op verschillende afdelingen.

Mee naar Rwanda?

Via mijn collega Florence, die al heel lang betrokken is bij de Foundation Maasstad Ziekenhuis for African Hospitals, ben ik gevraagd om deze keer mee te gaan om les te geven op de Spoedeisende Hulp (SEH) en de ambulance en om te inventariseren wat de verpleegkundigen daar nodig hebben om goede acute zorg te bieden. Vanuit de Maasstad-academie geef ik al langer lessen en trainingen, dus via die weg kwam mijn naam een keer ter sprake bij een vergadering van de foundation. Aan het begin van dit jaar vroeg Florence of ik mee wilde en eind augustus kreeg ik het verlossende woord; ik mocht mee! Ik heb deze kans met beide handen aangegrepen, omdat deze te mooi is om te laten schieten. Ik denk namelijk dat ik ook heel veel kan leren van de SEH in Kibogora en hoe zij daar omgaan met spoedgevallen zonder alle moderne apparatuur die wij hebben in Nederland.

Eerste keer naar Afrika

Nooit gedacht eigenlijk dat ik met mijn 38 jaar naar Rwanda (Afrika) zou gaan om les te geven in een ziekenhuis. Mijn eigen man komt uit Aruba en heb ik familie in o.a. Aruba en Sint Maarten. Mijn interesse ligt dus meer aan de andere kant van de oceaan. Hoewel ik wel hoor dat de cultuur van mijn man veel overeenkomsten heeft met de Afrikaanse cultuur, dus wie weet voel ik me helemaal thuis in Rwanda.

Op me af laten komen

Het is voor mij de eerste keer naar Rwanda (überhaupt Afrika) dus ik heb geen idee wat ik daar allemaal kan verwachten. Wat ik vooral hoop is een goed beeld te krijgen van de SEH en wat er in de toekomst nodig is om daar passende lessen te kunnen geven aan verpleegkundigen op de SEH en op de ambulance. Vooraf heb ik natuurlijk een aantal lessen voorbereid, maar op dat moment had ik nog geen goed beeld of dit aansluit op wat ze daar al aan kennis en vaardigheden bezitten. Ik ben een praktisch mens en geef graag les met voorbeelden uit de praktijk, dus ik laat me verrassen. Ik ga proberen aansluiting te zoeken op de SEH in het Kibogora en de verpleegkundigen zoveel mogelijk bij te staan in hun werk. Ik laat het vooral ook op mij af komen deze twee weken!

Benieuwd naar hoe mijn ervaringen zijn geweest na deze reis? Houd Facebook, Instagram en de website in de gaten voor mijn volgende blog!

Groet, Nienke.

Over de auteur

Sara administrator