Werkbezoek januari 2015

In januari hebben Karin Djermor (SEH verpleegkundige) en Marcella Sekanyana-van der Velden (verpleegkundige longgeneeskunde en palliatieve zorg) een bezoek gebracht aan het Kibogora Hospital in Rwanda. In dit ziekenhuis leveren wij een bijdrage op het gebied van palliatieve zorg, door training en scholing hierin aan te bieden. De ervaringen van Karin Djermor kun je lezen in het verslag dat zij maakte van dit bezoek.

In samenwerking met de Lelie zorggroep, Zorgpartners Midden-Holland en Kibogara Hospital is van tevoren een projectplan opgezet voor de ontwikkeling van zowel palliatieve zorg als het ondersteunen in het concretiseren van de scholingsbehoefte op het gebied van welvaartsziekten/aandoeningen in Rwanda. Daarnaast lag er ook een vraag hoe de kennisdeling georganiseerd is en of dat mogelijk efficiënter en effectiever kan. Deze vragen zijn door het ziekenhuis in Kibogora geformuleerd waarbij zij ondersteuning van ons kunnen gebruiken. Lelie zorggroep en Zorgpartners Midden-Holland waren ook vóór januari al gezamenlijk actief in het ziekenhuis in Kibogora. Aan de foundation is de vraag gesteld om een project gericht op de ontwikkeling van palliatieve zorg, welvaartsziekten/aandoening en kennisdeling in het ziekenhuis op te zetten. Samen met Zorgpartners Midden-Holland heeft de Lelie zorggroep – naast het project ‘Palliative Care’ – al het project ‘Social Care’ opgezet. Zij ondersteunen middels deze twee projecten de ontwikkeling van palliatieve zorg in het ziekenhuis in Kibogora, en de zorg voor en het welzijn van de meest kwetsbare ouderen in de regio van het ziekenhuis. Daarnaast leveren beide organisaties een bijdrage aan de vormgeving van multidisciplinaire revalidatie.

Palliatief verpleegkundige

Het Maasstad Ziekenhuis levert met een palliatief verpleegkundige een bijdrage in het opleiden van verpleegkundigen in Rwanda op het gebied van palliatieve zorg. Het betreft dan vooral het collegiaal en in de praktijk begeleiden van verpleegkundigen van het Kibogora Hospital door middel van bijvoorbeeld bedside-teaching en learning on the job. Ook gaat deze verpleegkundige naar aanleiding van dit eerste bezoek meehelpen om een onderwijsprogramma op te zetten voor diverse betrokkenen in de transmurale palliatieve zorgketen, middels het teach-de-teacher principe. Meer over de ontwikkeling van palliatieve zorg in Rwanda lees en zie je onder het kopje ‘Palliatieve zorg in Rwanda’, in het menu hiernaast.

Inventarisatie scholingsbehoefte

Tijdens deze reis is ook de behoefte aan scholing over oncologische zorg, cardiovasculaire zorg, diabetes en andere welvaartsziekten/aandoeningen geïnventariseerd en geprioriteerd. Deze aandoeningen en ziekten zijn in Rwanda nog relatief nieuw, en het Kibogora ziekenhuis heeft een duidelijke scholingsbehoefte uitgesproken. Echter bleek het voorafgaand aan het bezoek nog moeilijk om te concretiseren welke behoefte er precies ligt en hoe deze ingevuld dient te worden. Deze behoefte is nu eerst geïnventariseerd en onderzocht; daarna gaan we kijken de mogelijkheden van kennisoverdracht over onderwijsmethoden. Deze inventarisatie vormt daarmee de basis voor het opzetten van een gericht scholingsprogramma in 2015-2016 op een aantal specifieke thema’s. In onze projecten werken wij volgens de teach-the-teacher methode. Dit houdt in dat wij een selectie van de medewerkers van het ziekenhuis in Rwanda trainen, zowel op inhoudelijk vlak, als in de manier waarop zij de kennis zelf kunnen overbrengen. Het doel hiervan is om een duurzame bijdrage te leveren, waarvan het resultaat lang stand houdt.

De reis

In januari is een breed reisgezelschap, waaronder ergotherapeuten, een verpleegkundige van een revalidatiecentrum en een specialist ouderengeneeskunde, namens betrokken organisaties naar Rwanda vertrokken voor het inventariseren van de behoeften aldaar. Namens de Foundation Maasstad Ziekenhuis for African Hospitals namen Karin Djermor (verpleegkundige Spoed Eisende Hulp) en Marcella van der Velden-Sekanyana (verpleegkundige longgeneeskunde en palliatieve zorg) deel aan de reis. Daarnaast zijn diverse leden van de werkgroep van de foundation betrokken bij de voorbereidingen van de reis, waaronder het subteam Opleidingen onder leiding van Florence Delcourt. In “Een greep uit de dagboeken van…” over de eerste en de tweede week van het bezoek, lees je meer over de ervaringen van Zorgpartners.

Vanuit hun afdelingen kregen Karin en Marcella de medewerking om een bijdrage te kunnen leveren aan het project. Dit gebeurde in de vorm van het beschikbaar stellen van een deel van de tijd. De reis werd daarnaast mede mogelijk gemaakt door de fondsenwerving van afgelopen jaar, zoals de klavertjesactie waar medewerkers hun kerstgeschenk konden doneren, de verkoopboxen met faire trade producten en niet te vergeten de voetbalpool rondom het WK.

Wie vormen ons team?

Wie zijn eigenlijk de collega’s die in januari naar het Kibogora Hospital geweest zijn en wat is hun drijfveer?

Karin Djermor (SEH verpleegkundige)

Mijn naam is Karin Djermor en ik werk op de Spoedeisende Hulp als verpleegkundige, maar ben daarnaast ook lid van de VAR (Verpleegkundige Advies Raad) en de adviesraad voor Kwaliteit & Veiligheid.

Ik mag in januari 2015 afreizen naar Rwanda voor een inventarisatie van de behoefte aan kennisverbreding en behandeling van de, in het westen zo bekende, welvaartsziekten zoals diabetes, hart en vaatziekten, neurologie en oncologie. Hoe het zover is gekomen dat ik vanuit het Maasstad Ziekenhuis naar Rwanda word uitgezonden zal ik hieronder proberen uit te leggen.

Begin 2011 heb ik me aangemeld bij de werkgroep opleidingen die verbonden was aan het partnership dat het Maasstad Ziekenhuis had met het Hospital Laquintinie (HLQ) in Douala, Kameroen. Ik heb toen samen met mijn inmiddels overleden collega Mohammed Boumahraz het ABC (protocollair opvangen van patiënten) in het Engels en Frans uitgewerkt voor de ICU aldaar. Vervolgens ben ik gevraagd af te reizen naar Lanquitinie om mee te werken aan het SEH-project. Eenmaal aangekomen in Afrika was ik direct verkocht aan het land, de mensen en de cultuur!

Dus toen ik een paar weken geleden door de foundation Maasstad Ziekenhuis for African Hospitals geïnformeerd werd dat er een nieuw project op stapel stond in Rwanda, was mijn enthousiasme snel aangewakkerd. Het Maasstad Ziekenhuis haakt aan bij twee al goed draaiende projecten in en rondom het Kibogora hospital in het zuidwesten van Rwanda. Deze projecten omhelzen een social en palliative care programma en worden verzorgd door de Lelie zorggroep en Zorggroep Midden-Holland. Vanuit deze projecten is de vraag gekomen voor scholing, en overdracht van kennis en kunde op verpleegkundig en artsen niveau. Het gaat hier om de beschouwende specialismen aangezien de snijdend specialismen al gedoceerd worden door een Duits ziekenhuis.

Aangezien ik als SEH verpleegkundige dagelijks alle beschouwende specialismen voorbij zie komen op de werkvloer en al eerder ervaring heb opgedaan met inventarisatie in een Afrikaans ziekenhuis, werd mijn naam genoemd om mee te gaan met deze reis. Je snapt het al… daar zei ik geen nee tegen !!!

Mijn taak aldaar gaat worden om iedere ochtend in het Kibogora Ziekenhuis mee te lopen op diverse afdelingen om daar te kijken, luisteren en “voelen” wat bovenstaande scholingsbehoeften zijn. Daarnaast ga ik samen met Kees Goedhart, arts ouderengeneeskunde, in overleg met artsen en teamleiders om hun vraag duidelijk te krijgen. Ook gaan we langs de al lopende projecten, want vanuit het palliative care project is inmiddels al heel duidelijk de vraag gekomen om op oncologisch niveau kennis te vergaren.

Kortom werk zat. En ik? Ik heb er zin in!

Marcella Sekanyana-van der Velden (verpleegkundige longgeneeskunde en palliatieve zorg)

Mijn reis naar Rwanda in januari 2015 is niet mijn eerste reis die ik naar het beeldschone Rwanda maak, maar het is wel de eerste keer dat ik dit ga doen namens de foundation Maasstad Ziekenhuis for African Hospitals. In 2009 heb ik een tijdje in het King Faisal Hospital in Kigali-Rwanda gewerkt en sinds mijn werk daar is er altijd het verlangen geweest om dit nogmaals te doen. Aangezien mijn echtgenoot Rwandees is zijn wij samen altijd op zoek naar dingen die wij kunnen doen voor de bevolking in Rwanda, om zo bij te kunnen dragen aan de wederopbouw van het land. Voor mij betekent dit een klein poppetje te zijn in de ontwikkeling van de gezondheidszorg daar.

In 2012 ontmoette ik tijdens mijn opleiding tot palliatieve zorg verpleegkundige Kees Goedhart en al snel bleken we samen één ding gemeen te hebben; onze liefde voor Rwanda! Het vuur in mij wakkerde aan en hier zijn we nu bezig met de voorbereidingen voor de reis in 2015.

Zoals ik hierboven al beschreef zou ik heel graag mijn kennis met betrekking tot palliatieve zorg willen delen met de verpleegkundigen, artsen en andere medische staf in het Kibogora Hospital. Palliatieve zorg is een van de speerpunten van de huidige regering en zij willen veel investeren met betrekking tot dit onderwerp. Aangezien de kennis over palliatieve zorg nog vrij beperkt is in het land is hier nog een weg te gaan. Het lijkt mij fantastisch om hier aan bij te kunnen dragen. Dit is dan ook mijn drijfveer om mee te gaan namens de foundation.